Bloemendaler Cas de Stoppelaar schrijft

in ‘Olifantenpolo' over Nepal

 

BLOEMENDAAL - Een reisverslag of een autobiografie overstijgend. De roman `Olifantenpolo' weet de lezer op boeiende wijze in Nepal rond te leiden, geschraagd door Cas de Stoppelaar's rijke ervaring in dat land. De `opkomst en ondergang van een hotel in Nepal' speelt zich af in de `roaring seventies' en 'nasty nineties', tot op heden. Waar de Bloemendaler Cas de Stoppelaar als Nepalese consul­ generaal meeslepend kan vertellen wat erop dit moment in Nepal gebeurt ("Ik heb geleerd Aziatisch te den­ken"), daar kan de schrijver in hem "liegen en bedriegen" en zodoende spanning brengen met de stijlmiddelen die een geslaagde roman vereist.

Vanuit zijn geboorteplaats Vlaardingen, waar hij de 'ds J.D. de Stoppelaar' school doorliep ("Genoemd naar mijn grootvader - ik had dus een bevoorrechte positie") ging hij naar Leiden om biologie te studeren. Hij werkte voor NRC Handelsblad en ging 35 jaar geleden op klimexpeditie naar Nepal, waar hij later trektochten door de Himalaya begon te organiseren en mede-eigenaar werd van een hotel.

Het plan voor een roman begon in 2002 te rijpen. "Ik speelde toen de hoofdrol als koning tij­dens het lustrumspel van de 100-jarige Bloemendaalse School Vereniging BSV, en daardoor ontmoette ik iemand die er voor kon zorgen dat ik het theehuisje op Landgoed Klein Wildhoef kon gebruiken, eigendom van de familie Cramer. Daar vond ik de rust om een boek te schrijven." Met uitzicht op het bos aan de ene kant en de hockeyvelden van Bloemendaal aan de andere kant, herkauwde hij zijn tijd in Nepal. "Hier schreef het verhaal zichzelf."

Kroonprins Dipendra

De roman neemt feitelijkheden als uitgangspunt en ontwikkelt zich vanuit feiten tot fictie. Ook laat de schrijver mensen van koninklijken bloede een rot spe­len: "In 1998 heb ik de eer gehad om kroonprins Dipendra van Nepal in het gemeentehuis van Bloemendaal een receptie aan te bieden, tijdens zijn bezoek aan Nederland." Het erbarmelijke drama aan het Nepalese hof drie jaar later (Dipendra schoot op 1 Juni 2001 een groot aantal leden van zijn familie dood), wordt als een Shakespeare-iaanse 'wild­west' beschreven in het boek.


In hoeverre is de auteur dezelfde persoon als zijn romanfiguur Oscar Oomen, die nogal koloni­aal is? De Stoppelaar: "Ik heb autocratische trekjes, maar zoals het boek afloopt, dat zou ik mijn eigen bedrijf toch niet willen aandoen. Oscar gaat wel erg te keer, maar dat is ook wel te begrijpen, want hij verliest zijn vriendin aan een Nepalees, ver­volgens zijn bedrijf, en tenslotte zichzelf. Oscar degradeert van Sahib tot Slachtoffer. In feite gaat het boek over de confronta­tie tussen oost een west. Je ziet het in heel Azie: langzaam delft de westerling het onderspit."

Niet alleen het boek is de moeite waard, ook de internetsite www.olifantenpolo.nl geeft een prachtig historisch en geogra­fisch overzicht in woord en beeld van het land, waar de Stoppelaar zich sinds
1970 kind aan huis voelt. Zou hij er weer willen wonen? "Nee, nu niet meer, maar ik kom er graag, en als tegenhanger van Bloemendaal vind ik het geweldig."

Cas de Stoppelaar zal na de zomer een lezing houden over zijn boek en over Nepal. Men kan aangeven of men bij deze lezing aanwezig wil zijn bij Boekhandel Bloemendaal via tel.:
023­5266277
of info@boekhandel­bloemendaal.nl